Rzepak jest najważniejszą rośliną oleistą uprawianą w Polsce. Roślina posiada silny, palowy system korzeniowy, osiągający przed zimą 50-60 cm, a w pełni wzrostu do 120-290 cm długości. Prawidłowy rozwój rośliny jesienią decyduje o możliwościach jej plonowania. Przed zimą szyjka korzeniowa powinna być jak najgrubsza (1-2 cm), a rozeta powinna posiadać 8-10 liści.

Rzepak lubi wilgotny klimat i lepiej plonuje w rejonach o dużej wilgotności powietrza. Młode rośliny rzepaku wytrzymują mrozy do -15ºC, a pod okrywą śnieżną do -30ºC. Pąki kwiatowe są jednak wrażliwe na majowe przymrozki.

Biorąc pod uwagę te wymagania konieczne jest zastosowanie preparatów wspomagających odporność roślin rzepaku na niekorzystne warunki w czasie wegetacji: susza, zbyt wysokie temperatury, zbyt intensywne promieniowanie słoneczne oraz podatność na choroby grzybowe i kiłę. Ważne jest również wspomaganie rozwoju korzeniowego ze względu na wymagania pokarmowe, im lepiej rozwinięty korzeń, tym lepsze pobieranie składników pokarmowych z gleby, co przekłada się na wysokość i jakość plonu.

Wymagania pokarmowe:

Z plonem 1 t nasion i odpowiednią masą słomy przeciętnie pobierane jest: 50-60 kg azotu (N), 24 kg fosforu (P2O5), 50-60 kg potasu (K2O), 50-60 kg wapnia (CaO), 8-10 kg magnezu (MgO), 8-12 kg siarki (S) lub w przeliczeniu na SO3 – 20-30 kg, 60 g boru (B), 10-40 g miedzi (Cu), 100 g manganu (Mn), 1-2 g molibdenu (Mo) i 60-150 g cynku (Zn).

Schemat zabiegów AGRARIUS w uprawie rzepaku: